گفت و گو

چهار شنبه به همراه یکی از مدرسین دانشگاه صنعتی شریف و دو تن از دانشجویانم که از دبیران باسابقه تهران هستند به دعوت گروه فیزیک منظقه چهارده آموزش و پرورش به ملاقات دبیران فیزیک این منطقه رفتیم.من اعتقادم بر این است که فرهنگ استفاده از فناوری اطلاعات بخشنامه ای صادر نمی شود بلکه معلمان باید احساس نیاز بکنند تا از این ابزارها استفاده بکنند. لذا معمولا از گفت و گو با دبیران ( و نه سخنرانی برایشان)بیشتر استقبال می کنم. اعتقادم هم بر این بوده است که این گفت و گو ها باعث می شود که ما از آسمان تئوری و نظر به واقعیت ها نزدیک تر شویم و معلمان نیز در روزمرگی واقعیت های رایج نمانند و افق دیگر را هم لمس کنند. من در ابتدای جلسه مقداری در مورد پیش فرض های استفاده از فناوری اطلاعات در کلاس و برخی نمونه های عملی که کار کرده بودم صحبت کردم که عمدتا در باره تغییر روند تدریس از آموزش به یادگیری / تغییر نقش معلم از ناقل اطلاعات به تسهیل کننده فرآیند کسب اطلاعات/ استفاده از استراتژی یادگیری مشارکتی در تدریس/ تغییر شیوه ارزشیابی و ... صحبت کردم. سپس معلمان مشکلات استفاده از برخی از این شیوه ها در کلاس درس با توچه به نظام موجود تدریس را بیان کردند از جمله کمبود زمان کافی برای تدریس با این شیوه/مشکل ارزشیابی که به آن ها شیوه های خاصی را تحمیل می کند/عدم توجیه مدیران در استفاده از شیوه های جدید تدریس. به هر روی گفت و گوی خوبی بود و مفاهمه ای بر سر پاره ای مسائل صورت پذیرفت. سپس خانم مهندس شفیعی نمونه هایی از بهره گیری از ابزار های فناوری اطلاعات را عملا نشان دادند. موقعی که ایشان مباحث فیزیک را در بحث چگالی/مدارها/انرژی و .. توضیح می دادند من به شعف آمده بودم و فکر می کردم که اگر دانش آموزان ما از این امکانات بهره مند شوند فیزیک برای آن ها لذت بخش خواهد شد و رنج حفظ کردن و امتحان دادن از دوش آن ها بر داشته خواهد شد و جای آن را شوق یادگیری خواهد گرفت. پس از پایان جلسه احساس خیلی خوبی داشتم چون فکر می کردم گفت و گوی خوبی بوده است بی آنکه ما در صدد تحمیل ایده های خود باشیم توانسته بودیم راهی برای فهم مشترک یکدیگر پیدا کنیم. به نظر من آموزش و پرورش کشور نیز اگر می خواهد در بحث توسعه فناوری اطلاعات موفق شود بهتر است به جای سخنرانی های متعدد و دستور از مرکزیت بهتر است زمینه های بحث و گفت و گو با معلمان رافراهم کند و دیدگاه های آن هارا به عنوان اصلی ترین عنصر تعلیم و تربیت اخذ کند چون تنها اگر آن ها احساس نیاز کنند می توان به استراتژی توسعه فناوری اطلاعات در مدارس امید داشت.



maris2.JPG

/ 0 نظر / 8 بازدید